कुनै समय अरूको गाडीमा सहचालक बनेर यात्रा सुरु गरेका प्रेम बुढा आज नेपाल सरकारको शाखा अधिकृत बनेका छन्। कुनै बेला पछाडिबाट ‘खलासी’ र ‘ड्राइभर’ भनेर सम्बोधन गर्दा मन दुख्ने ती दिन सम्झिँदै उनले आफ्नो संघर्ष, परिवारको त्याग र सफलताको कथा सार्वजनिक गरेका छन्।
जीवनको यात्रा कहाँबाट सुरु भयो भन्नेभन्दा कहाँ पुग्ने सपना देखियो र त्यसका लागि कति संघर्ष गरियो भन्ने कुरा महत्त्वपूर्ण हुने रहेछ। प्रेम बुढाको जीवनयात्राले यही सन्देश दिन्छ।
कुनै समय उनी सहचालकका रूपमा काम गर्थे। अगाडिबाट कसैले ‘कान्छो’ भनेर बोलाउँदा पनि पछाडिबाट ‘खलासी’ भन्ने सम्बोधनले उनको मन दुख्थ्यो। त्यसपछि उनले करिब साढे ६ वर्ष चालकका रूपमा काम गरे। तर, त्यतिबेला पनि अगाडिबाट ‘गुरुजी’ र पछाडिबाट ‘ड्राइभर’ भनेर कुरा काट्नेहरू भेटिए। ती सम्बोधनले मन दुखाएका क्षण आज पनि उनको स्मृतिमा ताजै छन्।
तर, अरूले गर्ने टिप्पणी र समाजको दृष्टिकोणले उनले देखेको सपना बदल्न सकेन। अभाव, जिम्मेवारी र अनेकौँ चुनौतीबीच उनले सरकारी सेवामा प्रवेश गर्ने लक्ष्यसहित अध्ययनलाई निरन्तरता दिए।
लामो संघर्षपछि उनको सपना साकार भएको छ। हालै सार्वजनिक शाखा अधिकृतको परीक्षाको नतिजामा सफल हुँदै उनी नेपाल सरकारको शाखा अधिकृत बनेका छन्।
बुढाका लागि यो सफलता व्यक्तिगत उपलब्धिमा मात्र सीमित छैन। यसमा परिवारको त्याग, विश्वास र जीवनसाथीको असाधारण साथ जोडिएको छ।
उनको सफलताको सबैभन्दा भावुक पक्ष जीवनसाथीको त्याग हो। परीक्षाको समयमा उनकी श्रीमती एक महिनाकी सुत्केरी थिइन्। शारीरिक पीडा, आफ्नै स्वास्थ्यको संवेदनशील अवस्था र नवजात शिशुको हेरचाहको जिम्मेवारीका बीच पनि उनले श्रीमान्को सपना पूरा होस् भनेर निरन्तर हौसला दिइरहिन्।
आफूले भोगिरहेको कठिनाइभन्दा श्रीमान्को भविष्यलाई प्राथमिकता दिएकी जीवनसाथीको योगदानलाई शब्दमा व्यक्त गर्न नसकिने बुढाको भनाइ छ। त्यसैले उनी आफ्नो सफलतालाई जति आफ्नो मान्छन्, त्यति नै जीवनसाथीको उपलब्धि पनि ठान्छन्।
उनले सफलतामा आमा, स्वर्गीय बुबाको आशीर्वाद, परिवारको माया र शुभचिन्तकहरूको साथलाई पनि स्मरण गरेका छन्। आफ्नो संघर्षका दिनमा साथ दिने सबैप्रति उनले आभार व्यक्त गरेका छन्।
सफलतासँगै जिम्मेवारी पनि थपिएको महसुस गरेका बुढाले अब इमानदारी, निष्ठा र समर्पणका साथ सरकारी सेवामा जिम्मेवारी निर्वाह गर्ने बताएका छन्।
सहचालक हुँदै चालकको जिम्मेवारी सम्हालेका प्रेम बुढाको शाखा अधिकृतसम्मको यात्रा केवल जागिर प्राप्तिको कथा होइन। यो सामाजिक दृष्टिकोण, अभाव र अप्ठ्याराबीच पनि सपना नछाड्ने अठोटको कथा हो।
कुनै समय ‘खलासी’ र ‘ड्राइभर’ भनेर हेपिएको महसुस गरेका उनी आज सरकारी सेवाको अधिकृत बनेका छन्। उनको यात्राले एउटा कुरा स्पष्ट पार्छ—मानिसको पहिचान उसले विगतमा गरेको कामले मात्र होइन, उसले गरेको संघर्ष र हासिल गरेको उपलब्धिले पनि निर्धारण गर्छ।





















प्रतिक्रिया