काठमाडाैं । शनिबार अपराह्न बालुवाटारतर्फ लाग्ने तयारी चलिरहेको थियो। सधैंजस्तै सामान्य जीवनशैलीमा रमाउने प्रधानमन्त्री सुसिला कार्की त्यही दिन पनि कुनै विशेष शानशौकतबिनै अघि बढ्दै थिइन्। उनका पति दुर्गा सुवेदीले दुई बोरा चामल, आधा बोरा दाल र दुई माना सातु खप्ट्याएर गाडीमा हाल्न गार्डलाई इसारा गरेका दृश्य सामान्य तर गहिरो सन्देश दिने थिए—सत्ता वा पदमा पुग्दा पनि उनीहरूको जीवनशैली सामान्य नेपाली घरपरिवारकै जस्तै रह्यो।
सुसिला कार्की नेपालकै पहिलो महिला प्रधानन्यायाधीश बनेकी ऐतिहासिक नाम हुन्। न्यायपालिकामा कठोर र इमानदार छविबाट चर्चित उनले राजनीतिक जीवनको केन्द्रमा पुग्दा पनि त्यही सादगी र नैतिकतामा सम्झौता गरिनन्। सत्ता प्रयोग गरेर विलासीपन खोज्ने प्रचलनलाई उनले कहिल्यै आत्मसात् गरिनन्।
उनी उच्च पदमा रहँदा पनि आफ्नो व्यक्तिगत जीवनमा सजिलोभन्दा बढी कठिनाइ नै बोकेकी थिइन्। साथी वा आफन्तको सुविधाभन्दा बढी आम नेपाली महिलाको संघर्षलाई आत्मसात् गर्ने स्वभावका कारण उनी साधारण जीवनशैलीमै सन्तुष्ट थिइन्। परिवारसँग बिताउने समय, साधारण खाना, आफ्नै श्रमले सम्भव भएका सामान्य भौतिक सुविधा—यी नै उनको सन्तुष्टि थिए।
उनको नेतृत्व शैली सशक्त मात्र नभई मानवीय पनि थियो। महिलाको न्याय, लैंगिक समानता र सुशासनका सवालमा निडर भएर आवाज उठाउने उनको साहसले नेपाली समाजमा एउटा नयाँ सोचको सुरुवात गर्यो। उनलाई नजिकबाट चिनेका मानिसहरूको भनाइमा, सुसिला कार्की पद वा प्रतिष्ठाभन्दा बढी जनताको आशा–आकांक्षाप्रति उत्तरदायी रहन चाहन्थिन्।
दुर्गा सुवेदीले तयार पारेका ती चामल, दाल र सातुका बोराहरू केवल परिवारका लागि आवश्यक सामग्री थिएनन्; ती दृश्यहरूले पनि एउटा गहिरो कथा बोलेका थिए। त्यो कथा हो—नेपाली समाजमा नेतृत्वको उच्चतम तहमा पुगेकी महिला पनि सामान्य गृहिणीजस्तै जीवनशैलीमा रहन सक्छे भन्ने सन्देश।
प्रधानमन्त्री सुसिला कार्कीको जीवन केवल राजनीतिमा होइन, सामाजिक चेतनामा पनि प्रेरणाको स्रोत हो। उनी पदमा भन्दा पनि नैतिकतामा उचालिएको नेतृत्वको प्रतीक बनेकी छन्। यही कारण, उनको नाम नेपाली इतिहासमा एउटा मार्मिक, सशक्त र इमानदार नारी नेतृको रुपमा अमर रहिरहनेछ।





















प्रतिक्रिया