म् हेर्छु अनि रमाउछु, लामो सास फेर्दै अन्नन्द लिन्छु, कती बिशल हिर्द्य भएको मेरो शिर माथि निलो आकाश छ, आकाश ले छल गरेको मैले कहिलेही देखेको छैन । आकाश मुनि, अफै बाटो बनाएर बगेका नदिहरुले, इमान छाडेको मैले कहिले देखेको छैन, तर पनि किन अभिशप्त छ मान्छे, किन बिशक्त छ मन ? मैले कहिलेही बसन्तले…