काठमाडौं । त्रिभुवन क्रिकेट स्टेडियमको निर्माण तथा स्तरोन्नति नेपाली क्रिकेटका लागि सकारात्मक उपलब्धि हो। तर जनताको करबाट निर्माण भएको सार्वजनिक पूर्वाधारलाई लिएर राजनीतिक नेतृत्वबीच देखिएको श्रेयको प्रतिस्पर्धा भने उचित होइन।
सार्वजनिक लगानीबाट बनेका संरचना कुनै नेता वा राजनीतिक दलको निजी सम्पत्ति होइनन्। यसको स्वामित्व जनतासँग हुन्छ। नेतृत्वको जिम्मेवारी आयोजना अघि बढाउनु मात्र होइन, सार्वजनिक खर्चको पारदर्शिता, निर्माणको गुणस्तर र दीर्घकालीन सञ्चालन सुनिश्चित गर्नु पनि हो।
विकासको सफलता कसले उद्घाटन गर्यो वा कसले बढी प्रचार पायो भन्ने आधारमा होइन, आयोजना निर्धारित लागत र समयमा सम्पन्न भयो कि भएन, गुणस्तरीय छ कि छैन र त्यसबाट नागरिकले कति लाभ लिन सके भन्ने आधारमा मापन हुनुपर्छ।
स्टेडियम निर्माण हुँदैमा नेपाली क्रिकेटको भविष्य सुनिश्चित हुँदैन। त्यसका लागि खेलाडी उत्पादन, प्रतिभा पहिचान, वैज्ञानिक प्रशिक्षण, नियमित घरेलु प्रतियोगिता र महिला तथा उमेर समूहको क्रिकेट विकासमा पनि उत्तिकै ध्यान दिनुपर्छ।
निर्माणपछि स्टेडियमको नियमित मर्मतसम्भार, व्यावसायिक व्यवस्थापन, दर्शक सुविधा र आर्थिक पारदर्शिता कायम गर्नु आवश्यक छ। सार्वजनिक पूर्वाधारलाई राजनीतिक प्रभावभन्दा माथि राखेर सञ्चालन गर्न सके मात्र त्यसको वास्तविक उपयोग हुन सक्छ।
आकर्षक संरचना, रंगीन सिट र फ्लडलाइटले स्टेडियम सुन्दर बनाउन सक्छन्। तर राष्ट्रिय गौरवको वास्तविक मापन त्यहाँबाट उत्पादन भएका खेलाडीले अन्तर्राष्ट्रिय मैदानमा गर्ने प्रदर्शनले गर्छ।
त्यसैले अबको प्रतिस्पर्धा कसले बढी श्रेय लिने भन्नेमा होइन, कसले खेलाडीका लागि राम्रो वातावरण बनाउने र नेपाली क्रिकेटलाई अन्तर्राष्ट्रिय स्तरमा स्थापित गर्ने भन्नेमा हुनुपर्छ।
जनताको करबाट बनेको स्टेडियममा कुनै नेताको निजी स्वामित्व हुँदैन। यो जनताको सम्पत्ति, खेलाडीको सपना र राष्ट्रको गौरवसँग जोडिएको साझा पूर्वाधार हो। यसको उपलब्धि शिलालेखमा लेखिएको नामले होइन, नेपाली खेलाडीले अन्तर्राष्ट्रिय मैदानमा हासिल गर्ने सफलताले प्रमाणित गर्नेछ।
प्रतिक्रिया