काठमाडौं। प्रधानमन्त्री केपी शर्मा ओलीले देशलाई “स्विट्जरल्याण्ड बनाउने” दाबी गर्दै सत्ता सम्हाले पनि, अहिले आफ्नो पार्टी नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी (एमाले) लाई ‘झोले पार्टी’ बनाएर देशमा भ्रष्टाचारको दलदलमा डुबाएका छन्। उनका आलोचकहरूले ओलीलाई पार्टी र देश दुबैलाई गम्भीर सङ्कटमा पुर्याउने ‘झोले प्रधानमन्त्री’को संज्ञा दिएका छन्।
ओलीले पार्टीमा योगदानभन्दा बढी गुटबन्दीमा समय खर्च गरे। ठूलो आन्दोलन र राष्ट्रिय नेतृत्वमा सक्रिय हुनुभन्दा पनि आफूलाई आजीवन अध्यक्ष घोषित गरेर पार्टीलाई पूर्ण नियन्त्रणमा राख्न खोजेका छन्। तर, यस क्रममा पुष्पलालदेखि मदन भण्डारीसम्मले बोकेको विचार र सिद्धान्तको ‘झोला’लाई रित्याएर एमालेलाई झोले पार्टीमा परिणत गरेको आरोप लगाइएको छ।
झोला शब्दलाई ओलीले सकारात्मक अर्थ दिन खोजे पनि सामाजिक सञ्जाल र जनमानसमा यसको अर्थ सकारात्मक छैन। ‘झोले’ भनेको काम नगरी मात्र खान पल्किएका नेता वा कार्यकर्तालाई जनाउने उपमा हो, जसले नेताको भक्तिभाव प्रदर्शन गरेर मात्र आफ्नो अस्तित्व टिकाउँछन्।
अहिले एमालेमा विचार, आस्था, निष्ठा र जवाफदेहिताको कमी देखिएको छ। पार्टीका केन्द्रीय नेताहरू असल कार्यकर्ता नभई ‘झोले’ बन्न बाध्य भएका छन्। यस्ता कार्यकर्ताहरू नेताहरूको गुणगान गर्ने, प्रशंसा गर्नेमात्र हुन्छन् तर कुनै ठोस काम गर्दैनन्।
प्रधानमन्त्री ओलीले पार्टीलाई झोले पार्टी भनेपछि त्यसले राजनीतिक दलको आचरण र संगठनात्मक अनुशासनमा देखिएको पतनलाई स्पष्ट पार्न मद्दत गरेको छ। उनको नेतृत्वमा एमाले पार्टी कमजोर हुँदै गएको र अब ‘झोले’ पार्टीको रूपमा चिनिन थालेको छ।
ओली आफ्ना राजनीतिक छलफलमा सामान्य र सानामसिनामा उल्झिएर महत्वपूर्ण विकास योजनामा ध्यान दिन नसकेको आरोप पनि लागिरहेको छ। देशलाई अघि बढाउने ठोस नीति र विकासका योजनाहरू प्रस्तुत गर्ने सट्टा उनी विवाद र गुटबन्दीमा फसेका छन्।
हिजो कम्युनिस्ट पार्टीले ग़रीब, मजदुर, किसानको पक्षमा लड्ने पार्टीको छवि बनाएको थियो। तर आजको एमालेले त्यो संघर्ष र आदर्शलाई छाडेर सत्ता र व्यक्तिगत हितमा ध्यान केन्द्रित गरेको देखिन्छ। पार्टीभित्र सामन्ती र दलाल शक्तिहरू बढ्दै गएका छन्।
पुष्पलालदेखि मदन भण्डारीसम्मको सिद्धान्त र आदर्श बोकेको ‘झोला’ एमालेमा अब छैन। उनीहरूले बोक्न खोजेको जनवाद, समानता र समावेशीताको झोला ओलीको नेतृत्वमा खाली भएको टिप्पणीहरू भइरहेका छन्।
एमालेले आफूलाई झोले पार्टी भनेर स्वीकार्दा पार्टीभित्रको गम्भीर संकट झल्किन्छ। नेताहरूले आम जनताको विश्वास गुमाइरहेका छन् र पार्टीको साखमा प्रश्न उठिरहेका छन्।
ओलीले आफूलाई झोले भने पनि उनले पार्टीलाई झोले बनाउनु भनेको पार्टीका कार्यकर्ता, नेताहरू र नेतृत्वको कार्यशैली, अनुशासन र जिम्मेवारीप्रतिको अभावलाई स्वीकार गर्नु हो। पार्टीलाई नयाँ उचाइमा पुर्याउने भन्दा पनि मनोरञ्जनात्मक खेल खेल्न उनको रुचि देखिन्छ।
यसले एमालेको साख कमजोर बनाएको छ। पार्टीभित्रका कार्यकर्ता पनि अब नेतृत्वप्रति असन्तुष्ट छन्। यसले पार्टीभित्रको विखण्डनलाई जन्म दिने खतरा बढाएको छ।
अन्ततः, चार पटक प्रधानमन्त्री भएका ओलीको नेतृत्वमा एमाले ‘झोले पार्टी’ बनेको छ भने देशको राजनीति र विकासमा यसको प्रभाव के कस्तो पर्ला भन्ने कुरा समयले नै देखाउने छ।
प्रतिक्रिया